admin

Κατερίνα Μιχαηλίδου   Όπως κάθε πρωί, η Πέπερ ξύπνησε την Μαξίν, της έφερε τα ρούχα της και της ετοίμασε το πρωινό της. Η Μαξίν ήταν ένα κορίτσι 11 χρόνων και η Πέπερ ήταν το ρομπότ που τους είχε στείλει η κυβέρνηση του τόπου τους για να τους υπηρετεί. Ήταν ρομπότ τελευταίας γενιάς, δεν έμοιαζε με

Νόπη Γραικούση Ήλθε λοιπόν η ώρα. Ας μαζεύω σιγά-σιγά. Και τι να χωρέσει αυτή η βαλίτσα; Σάμπως και ξέρω τι να πάρω; Μου είπαν τα απαραίτητα. Εκεί, τα έχουν όλα. Μα, όλα μου είναι απαραίτητα. Τι να αφήσω; Τι να πάρω; Α! Εδώ μου έχουν ετοιμάσει δυο αλλαξιές ρούχα. Μία χειμωνιάτικα, μία καλοκαιρινά. Και εσώρουχα

Μαρία Πουλαντεράκη Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια  μηλιά που είχε μεγάλα κατακόκκινα μήλα. Κάθε πρωί, ένα μήλο έπεφτε  από το δέντρο, κυλούσε ως την άκρη του χωραφιού και έφτανε σε μια μικρή καταπακτή που υπήρχε σε έναν βράχο. Αμέσως η καταπακτή άνοιγε  και το μήλο κατέβαινε κυλώντας στα σκαλιά. Μόλις έφτανε κάτω το

Νόπη Γραικούση Κοιτάζω έξω από το παράθυρο και ξαφνικά βλέπω το δέντρο να αρχίζει να μετακινείται κουνώντας τα κλαδιά του και να μου φωνάζει: «Έλα, έλα κοντά μου!»Έμεινα ακίνητη σαν άγαλμα. Ένιωσα το δέρμα μου να παγώνει και τους χτύπους της καρδιάς μου να πασχίζουν να ανοίξουν έξοδο στο στήθος μου. Έτριψα τα μάτια μου.

Κατερίνα Μιχαηλίδου «Άμπρα κατάμπρα, κατάρα σου δίνω σκληρή. Τα μουστάκια σου θα μεγαλώνουν όλο και πιο πολύ και κανείς να τα κόψει δεν θα μπορεί.» Αυτά τα λόγια είπε η μάγισσα Καρακάξα στον καημένο τον μαύρο Γάτο και αμέσως εξαφανίστηκε. Εκείνος δεν πίστεψε τίποτα από τα λόγια της καρακάξας και έφυγε χοροπηδώντας και γελώντας. Έκανε

Μαρία Πουλαντεράκη «Αμπρα καταμπρα, κατάρα σου δίνω σκληρή. Τα μουστάκια σου θα μεγαλώνουν, όλο και πιο πολύ και κανείς να τα κόψει δεν θα μπορεί.» Αυτά τα λόγια είπε η μάγισσα Καρακάξα στον καημένο τον μαύρο Γάτο και αμέσως εξαφανίστηκε. Εκείνος, τρομοκρατημένος, έτρεξε πίσω στο παλιό σπίτι που είχε βρει καταφύγιο καιρό τώρα και κρύφτηκε

Κατερίνα Μιχαηλίδου «Μπήκε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος» είπε ο Νικήτας, καθώς έπιναν τον καφέ τους.«Έλα πες μας όλη την ιστορία, θέλουμε να την ακούσουμε» απάντησε η παρέα.«Λοιπόν, ακούστε, με τη Λίζα περάσαμε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο μακριά από την πόλη. Απολαύσαμε τη θάλασσα, τον ήλιο και το καλό φαγητό. Κατά το βραδάκι της Κυριακής, ξεκούραστοι

Νόπη Γραικούση «Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος», είπε γελώντας ο κυρ-Θύμιος. Μαζί του γέλασε και όλη η παρέα καθώς παρακολουθούσαν τον Μητσάρα να απομακρύνεται από τον Σταθμό της Χωροφυλακής με βήμα γοργό και το κεφάλι κατεβασμένο. Ο Μητσάρας, γέννημα θρέμμα του χωριού ήταν μία ιδιαίτερη περίπτωση. Από παιδί σκάρωνε ότι διαολιά του καρφωνόταν και

Μαρία Πουλαντεράκη Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος! Ο Κώστας δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του αυτή την παροιμία. Φωτογράφιζε με απόλυτη ακρίβεια την τωρινή του κατάσταση.Πριν από μερικούς μήνες, η τοπική του κόμματος που ακολουθούσε πιστά από την εφηβεία του ακόμα, του έκανε πρόταση να κατέβει ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην περιφέρειά

Αναστασία Παπαδάκου Αχ και να μπορούσα. . .Με μία γόμα να σβήσω τις πληγές μουΥπάρχει άραγε, τέτοια μαγεία δυνατή;Για πόσο ακόμα θα πρέπει να πονάω;Δάκρυα να γεμίζει η πληγωμένη μου ψυχή;Αχ και να μπορούσα. . .Λιακάδα να ποτίσω τα όνειρα μουΊσως και λίγο έρωτα με την αφορμήΆχ και να μπορούσα!

Κατερίνα Μιχαηλίδου Είναι το πιο παλιό ζευγάρι από τα παπούτσια μου! Πριν από 10 και βάλε χρόνια το είχα είδα να καμαρώνει σε μια βιτρίνα και ήταν λες και μου έγνεφε να το αγοράσω, ήταν τόσο όμορφο. Σε λίγες μέρες θα πήγαινα ταξίδι σε ένα εξωτικό νησί στην άλλη άκρη του πλανήτη. Ήταν το όνειρο

Νόπη Γραικούση Καλησπέρα φίλε μου. Ήρθα στην δροσιά σου να πιω το καφεδάκι μου. Σήμερα όλα είναι ήσυχα στο χωριό. Ανηφόρισαν όλοι στον Άη-Λια για το πανηγύρι. Εγώ δεν πήγα. Μου αρέσει η ησυχία. Και όπως σε είδα να κουνάς τα τεράστια κλαδιά σου στην βραδινή αύρα, είπα, ας πάω να τα πω με τον

Μαρία Πουλαντεράκη   «Μαμά, ποιανού  είναι αυτό το βραβείο,  στο ράφι του δωματίου σου;», ακούστηκε  η φωνή της Βάλιας, της κόρης της Δήμητρας. Οι δυο γυναίκες άνοιγαν κιβώτια και τακτοποιούσαν  πράγματα στο πατρικό της Δήμητρας, όπου αναγκάστηκαν να μετακομίσουν μετά το διαζύγιο και  τη δεινή οικονομική τους κατάσταση μετά από παρότρυνση των γονιών της. Η