Ευαγγέλια Μουτούση
Έκανα πράγματα που ήθελα και αυτό με ευχαριστεί. Εξερεύνησα τον κόσμο, όσο μπορούσα, ανακάλυψα πράγματα και διασκέδασα.
Τι να πρωτοθυμηθώ….. έκανα τσουλήθρα σε ένα μεγάλο πράσινο φύλλο και μετά βρέθηκα πάνω σε μικρές πευκοβελόνες ατενίζοντας το δάσος, τα πουλιά και τα άγρια ζώα. Τι όμορφα που ήταν στο δάσος!
Από κει εκτοξεύτηκα στο κεφάλι ενός ζαρκαδιού και ταξίδεψα μαζί του σε άγνωστα μέρη.
Έφτασα μέχρι τη θάλασσα. Τι χαρά που ένιωσα. Δεν πρόλαβα όμως να δω τη φάλαινα. Θα ήθελα πολύ να την δω.
Ωστόσο, στο δρόμο συνάντησα και άλλες σταγόνες και αυτές είχαν την ευκαιρία να δουν τη φάλαινα. Έμαθα πολλά για τις δικές τους διαδρομές. Κάποιες ήταν απόμακρες και δεν ήθελαν την παρέα μου. «Δεν πειράζει», έλεγα στον εαυτό μου. Υπήρξαν όμως και κάποιες σταγόνες που με άγγιξαν πραγματικά με τις ιστορίες τους. Απόλαυσα το μοίρασμα των εμπειριών τους και χάρηκα πολύ με την καλή πορεία της ζωής τους.
Θυμάμαι, όταν έμεινα μόνη μου έκλαψα λίγο για τα ανεκπλήρωτα όνειρά μου. Ας είναι, μέχρι εδώ είμαι πολύ χαρούμενη και νιώθω ευγνωμοσύνη. Φεύγω με πολλές αναμνήσεις.
Δεν με πειράζει που θα ξημερώσει το πρωί και ήλιος θα έρθει να με ζεστάνει.
Απόλαυσα μία όμορφη ζωή, είμαι χαρούμενη και έχω γαλήνη στην καρδιά μου.
ΤΕΛΟΣ