Ντετέκτιβ Βάϊο Γκόλντ

-Είπατε πως ο σύζυγός σας πίστευε πως θα ήταν καλύτερα εάν έμενε κοντά σας, για να την προσέχει. Να την προσέχει από ποιόν; Αυτή λοιπόν, ήταν η σκέψη που οδήγησε τα γεγονότα. Κατόπιν, συγκέντρωσα τις πληροφορίες που έπρεπε για το τροχαίο του γιου σας. Υπήρξε σύγκρουση μετωπική με ένα άλλο αυτοκίνητο που δε βρέθηκε ποτέ, […]

Με απογοητεύετε, κύριε Γκόλντ! Δείχνετε να μένετε στην εικόνα των πραγμάτων και αποφεύγετε να εμβαθύνετε ή έστω να αφήσετε τη διαίσθησή σας να μιλήσει. Και όμως, ξέρω πόσο διαισθητικά λειτουργείτε, σχεδόν πάντα. Μπορεί τώρα να σας μπερδεύει η ηλικία μου. Να σκεφτήκατε πως, όλα αυτά, είναι απλώς οι φυσιολογικές αγωνίες μιας αμαρτωλής, που βλέπει το

-Κυρία μου, έχετε την αμέριστη προσοχή μου. Συνεχίστε παρακαλώ. -Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο κατατοπιστική. Είχα ένα γιο, μοναχογιό, κύριε Γκόλντ. Τον λάτρευα. Παντρεύτηκε νέος την Ελεονόρα Σάλβ, κόρη μιας αρκετά ευκατάστατης οικογένειας. Ο γάμος τους ήταν καλός, απέκτησαν ένα γιο και ζούσαν ήρεμα. Μπορώ να πω ευτυχισμένα. Το μόνο πρόβλημα σε

Η γυναίκα που κάθεται απέναντι από τον ντετέκτιβ δείχνει πραγματικά ταραγμένη. Προσπαθεί να κυριαρχήσει στη νευρικότητα που το σώμα της κάνει τόσο έκδηλα αισθητή, μα καθώς αυτό δεν είναι εφικτό, εντέλει αφήνεται. Τα χέρια της τρέμουν και το πρόσωπό της μαρτυρά μιαν αγωνία. Ο ντετέκτιβ κοιτάζει τα μάτια της. Μάτια μεγάλα, καθαρά, με βλέμμα απόλυτο.