Σε ένα παράλληλο σύμπαν τώρα, αυτό που ζω εγώ και που αφήνει αδιάφορο σχεδόν όλον τον πλανήτη και δικαίως, ας μιλήσουμε για τον Οκτώβρη. Είναι ο μήνας των γενεθλίων μου. Ο δικός μου μικρός σταθμός μέσα στον χρόνο.
Για μένα δεν είναι απλώς ένας ακόμη μήνας, αλλά ένας σταθμός που μοιάζει με νέα αρχή. Δεν είναι ακριβώς η αρχή της χρονιάς, αλλά ένα προσωπικό νέο ξεκίνημα. Γιατί κάθε Οκτώβρη κάτι καινούργιο γεννιέται. Μια νέα σκέψη. Ένα καινούργιο όνειρο. Μια επιθυμία που ίσως όλο τον προηγούμενο χρόνο περίμενε σιωπηλά τη στιγμή της. Μια μικρή ελπίδα που εμφανίζεται ξανά. Και είναι και ένας μικρός απολογισμός. Τι άφησα πίσω; Τι κέρδισα; Ποιοι άνθρωποι έμειναν; Ποιοι έφυγαν; Ποια όνειρα έγιναν πραγματικότητα και ποια περιμένουν ακόμη; Πού τόλμησα και πού φοβήθηκα; Πού μεγάλωσα και πού χρειάζομαι ακόμη χρόνο;
Με τα χρόνια κατάλαβα πως το να μεγαλώνουμε δεν σημαίνει απλώς να προσθέτουμε χρόνια. Σημαίνει να μαζεύουμε μέσα μας στιγμές, λάθη, χαμόγελα, απώλειες, αγάπες, ανατροπές και μικρούς θριάμβους. Να γινόμαστε λίγο πιο σοφοί χωρίς να χάνουμε το παιδί που κάποτε κοιτούσε τον κόσμο και πίστευε πως όλα είναι πιθανά. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ευχή μου για κάθε νέο Οκτώβρη.
Να γίνομαι πιο σοφή, αλλά όχι λιγότερο μαγεμένη.
Να μαθαίνω από τη ζωή, χωρίς να πάψω να εκπλήσσομαι από αυτήν.
Να καταλαβαίνω περισσότερα, χωρίς να χάνω την πίστη μου στα θαύματα.
Να μπορώ να ξεχωρίζω το αληθινό από το ψεύτικο, αλλά να εξακολουθώ να πιστεύω πως κάπου ανάμεσα στις συνηθισμένες μέρες μπορεί να εμφανιστεί ένας δράκος, μια νεράιδα, ένα μαγικό δάσος ή ένα ιπτάμενο χαλί.
Γιατί ίσως αυτό σημαίνει τελικά να μεγαλώνεις όμορφα.
Κάθε Οκτώβρη, λίγο πιο σοφή.
Και κάθε Οκτώβρη, λίγο πιο μαγεμένη από τα παραμύθια.
Κι αν έχω κάτι ακόμη να ευχηθώ, είναι να συνεχίσω να δημιουργώ. Να γράφω, να ονειρεύομαι, να εφευρίσκω κόσμους, να βρίσκω λέξεις εκεί όπου οι άλλοι βλέπουν απλώς καθημερινότητα.
Να αφήνω χώρο για το καινούργιο, ακόμη κι όταν δεν ξέρω πώς θα μοιάζει.
Γιατί κάθε χρόνος κλείνει τον δικό του κύκλο. Και κάθε Οκτώβρης ανοίγει έναν καινούργιο. Τον δικό μου καινούργιο κύκλο.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα κίτρινα φύλλα, στα κεράκια μιας τούρτας και στις ευχές που ψιθυρίζονται, θέλω να θυμάμαι κάτι απλό:
Πως όσο υπάρχουν όνειρα που δεν έχουν ακόμη γίνει πραγματικότητα, υπάρχουν καινούργιες ιστορίες που περιμένουν να γραφτούν.
Καλώς ήρθες, λοιπόν, Οκτώβρη.