Περί Γραφής…

Μαρία Πουλαντεράκη Σήμερα το πρωί, το πρόγραμμα είχε ξεσκόνισμα και τακτοποίηση της βιβλιοθήκης μου. Δύσκολη δουλειά, να βγάλεις τα βιβλία, να καθαρίσεις και να ελέγξεις αν είναι κατά αλφαβητική σειρά ονομάτων των συγγραφέων, αλλού των Ελλήνων και αλλού των ξένων, όπως τα έχω ταξινομήσει. Έχω κι εγώ το σύστημά μου, την παραξενιά μου, την πετριά […]

Μαίρη Κολοβού Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι που έκανε βόλτα στην παραλία. Όπως περπατούσε, πρόσεξε κάτι να γυαλίζει στην ακρογιαλιά. Πλησίασε και είδε ένα μπουκάλι που είχε μέσα ένα χαρτί. Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί και διάβασε…             «Αγαπητέ ξένε, αν διαβάζεις τώρα αυτό το σημείωμα σημαίνει ότι το μπουκάλι μου βρήκε

Κατερίνα Μιχαηλίδου             «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία κοπέλα που είχε ένα μοναδικό χάρισμα: όταν έπαιζε στο πιάνο, η μουσική της ήταν τόσο γλυκιά που όποιος την άκουγε μαγευόταν και υπάκουε στη θέλησή της. Το χάρισμα αυτό της το είχε δώσει η νονά της, η Ηχώ, και της είχε πει να το χρησιμοποιεί

Κατερίνα Μιχαηλίδου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι που έκανε βόλτα στην παραλία. Όπως περπατούσε, πρόσεξε κάτι να γυαλίζει στην ακρογιαλιά. Πλησίασε και είδε ένα μπουκάλι που είχε μέσα ένα χαρτί. Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί και διάβασε… «Αγαπημένε μου, είναι μόλις λίγες μέρες που έφυγες για άλλο ένα μεγάλο θαλασσινό ταξίδι. Ο

Μαρία Πουλαντεράκη    «Άντε Αλίκη, κάνε γρήγορα! Να ξεκινήσουμε κάποια στιγμή!», φώναξε ο Γιώργος, κουβαλώντας τη μεγάλη βαλίτσα στο αυτοκίνητο και δένοντας με τη ζώνη του πίσω καθίσματος τον Ορφέα, το μικρό σκυλάκι του ζευγαριού στην θέση του. Ήταν η πρώτη μέρα των διακοπών τους  και ήθελαν να φύγουν όσο πιο νωρίς γινόταν.    Τελικά

Νόπη Γραικούση Η Ελένη γύρισε ύστερα από πολλά χρόνια στο χωριό. Η αλήθεια είναι πως δεν θα γύριζε ποτέ. Δεν είχε να θυμάται τίποτα καλό. Μόνο πίκρα, πόνο και θυμό της δημιουργούσε κάθε τι που είχε σχέση με τον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε, αγάπησε και μάτωσε. Έφυγε μακριά, στο εξωτερικό, ζητώντας μέσα από μια νέα

Νόπη Γραικούση Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι που έκανε βόλτα στην παραλία. Όπως περπατούσε, πρόσεξε κάτι να γυαλίζει στην ακρογιαλιά. Πλησίασε και είδε ένα μπουκάλι που είχε μέσα ένα χαρτί. Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί και διάβασε…                                                               «Ελπίζω να διαβάσεις αυτό το μήνυμα και να μην το προσπεράσεις.  Είναι ένα μήνυμα

Μαρία Πουλαντεράκη Πέρα εκεί ψηλά στον ουρανό, μια όμορφη και ηλιόλουστη μέρα, φάνηκε ένας χαρταετός! Πετούσε με χάρη και τίναζε την ουρά του δεξιά κι αριστερά, όλο καμάρι. Πολύχρωμος και γελαστός έκανε τις βόλτες του και ήταν πολύ χαρούμενος. Πόσο χαριτωμένος ήταν και πόσο δυνατά ακούγονταν τα γέλια του πάνω από τα χωράφια και τα

Κατερίνα Μιχαηλίδου Περπατούσε μόνος του ένα βράδυ σε μια παραλία χαμένος στις σκέψεις του. Ξαφνικά ο ουρανός φωτίστηκε και εμφανίστηκε μπροστά του μια σκάλα. Τρόμαξε τόσο πολύ. Η περιέργεια του όμως νίκησε τον φόβο του και πλησίασε πιο κοντά. Σκέφτηκε να την παρακάμψει και να συνεχίσει τον δρόμο του αλλά ήταν αδύνατον. Δειλά δειλά άρχισε να

Κατερίνα Μιχαηλίδου Ήταν ένα μικρό αλλά πολύ φωτεινό αστεράκι, που αυτό το βράδυ μαζί με τα χιλιάδες άλλα αστέρια έριχναν το φως τους στο ποτάμι που την ημέρα έσφυζε από ζωή από τα μικρά και τα μεγάλα ζώα του βάλτου. Αυτή την ώρα όμως που όλα κοιμόντουσαν, ένα κλάμα έσπαγε την ησυχία. Το αστεράκι έριξε

Μαίρη Κολοβού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που ζούσε σε ένα μεγάλο παλάτι. Στην κεντρική αίθουσα αυτού του παλατιού υπήρχε ένας χρυσός καθρέφτης που κάθε πρωί έλεγε στον βασιλιά τι συνέβαινε στον κόσμο. Σήμερα το πρωί του είπε κάτι τρομερό… «Βασιλιά μου πολυχρονεμένε, σήμερα έχω δυσάρεστα να σου πω» «Πες μου» είπε

Μαρία Πουλαντεράκη Εδώ και λίγο καιρό, η αγαπημένη μου γιαγιά δεν αισθανόταν και πολύ καλά στην υγεία της. Ο γιατρός προσπάθησε να κάνει ότι μπορούσε με τα φάρμακά του και τις οδηγίες του. Δυστυχώς, η κατάσταση δεν καλυτέρευε. Η γιαγιά έπρεπε αναγκαστικά να εισαχθεί  στο νοσοκομείο. Πέρασε μια εβδομάδα μαρτυρική για όλους. Η αγωνία μας

Νόπη Γραικούση Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που ζούσε σε ένα μεγάλο παλάτι. Στην κεντρική αίθουσα αυτού του παλατιού υπήρχε ένας χρυσός καθρέφτης που κάθε πρωί έλεγε στον βασιλιά τι συνέβαινε στον κόσμο. Σήμερα το πρωί του είπε κάτι τρομερό…«Βασιλιά κι αφέντη μου από σήμερα όλος ο κόσμος θα είναι ασπρόμαυρος. Οι